Δείτε εδώ την ηλεκτρονική έκδοση του βιβλίου μου «Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο». Προσδοκώ στα δικά σας σχόλια και την κριτική.

Αναλύοντας κανείς σε βάθος τη στρατηγική θεώρηση της νέας τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, όπως εκτενώς αποτυπώνεται στο βιβλίο «Το Στρατηγικό Βάθος», του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, μπορεί εύκολα να συνάγει το συμπέρασμα πως οι απειλές της Τουρκίας, όπως καταγράφονται αυτές τις μέρες, έχουν στρατηγικό χαρακτήρα. Δεν μπορούν, δηλαδή, να ερμηνευθούν ούτε ως απλώς κινήσεις εντυπωσιασμού, ούτε ως αψυχολόγητες αντιδράσεις. Όπως αναφέρει ο ίδιος ο Νταβούτογλου στο βιβλίο του, η Ανατολική Μεσόγειος, που βρίσκεται στο κέντρο της ευρύτερης περιοχής που εκτείνεται από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, την Κεντρική Ασία, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, θα αποτελέσει στο μέλλον «τη βασικότερη παράμετρο του παγκόσμιου ανταγωνισμού». Η Κύπρος αποτελεί το «βασικότερο εργαλείο» για τη νέα πολιτική που αναπτύσσει η Τουρκία σ? αυτή την ευρύτερη περιοχή(σσ.193, 276-277).

Φαίνεται πως στο επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης έχει επικρατήσει πλέον η άποψη πως μόνο μέσα από την επιστροφή στο παρελθόν μπορεί πλέον να ελπίζουν σε ανατροπή των σε βάρος τους αρνητικών δεδομένων προκειμένου να διατηρηθούν στην εξουσία. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής έχει εισαχθεί στο πολιτικό λεξιλόγιο των κυβερνώντων, ως σταθερή αναφορά, η λέξη «μετάλλαξη».

«Ο αληθινός κυβερνήτης πρέπει να έχει το νου του στις εναλλαγές του χρόνου, των εποχών, των άστρων, των ανέμων» (Πλάτωνος Πολιτεία, 4ος αιώνας π.Χ.).

Η κατόπιν ορθολογικής και ενδελεχούς μελέτης τοποθέτηση του Δημοκρατικού Συναγερμού σε σχέση με το ζήτημα της εκχώρησης περισσότερων εξουσιών στις ομόσπονδες πολιτείες, έναντι της θέσης της κυβέρνησης για υπερσυγκέντρωση εξουσιών στο κέντρο, στάθηκε αφορμή για επικριτικά σχόλια.

Σήμερα, σε μια περίοδο όπου δοκιμάζεται έντονα η αξιοπιστία της πολίτικής, πολύ αμφιβάλλω αν οι πολίτες έχουν διάθεση να ταξιδεύσουν πίσω στο 1992, για να πάρουν αποφάσεις για το 2013. Άλλωστε, το ταξίδι πίσω στο χρόνο αποτελεί μια εξαιρετικά επικίνδυνη διανοητική άσκηση, που μόνο μέσα από την χρονομηχανή του τρελλοεπιστήμονα Dr.Brown, στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας «Back to the Future», μπορεί να γίνει κατορθωτή!

Όσοι έχουν παρακολουθήσει τη διάσκεψη τύπου του Πρόεδρου της Δημοκρατίας για το Κυπριακό, αν δεν έχουν απογοητευτεί οικτρά, τότε θαρρώ πως έχουν πάψει πλέον να πιστεύουν στην πολιτική. Και εννοώ την πολιτική ως την κινητήρια δύναμη προόδου, αναδημιουργίας και αλλαγής.